Acizliğe gebe gece…

Aniden kararmaz, umutlar.
Önce uyanır rüyalar.
Sessizce açılır kapılar,
Acizliğe gebe gecelere…

Üşüyen bedenler ve titreyen sesler çalar, ritmini gecelerin.
Karanlığıma sahip zebanilere yalvarışlarım, yaklaşmayın…
Acizliğe gebe gece ve sancılarım sahipsiz!
Gün doğmalı artık, kefaletsiz…

Ah' etmeyen, aksine Met' eden bir yargıyla sahiplenmeli Hayat!
ve Yok etmeli umutlar tüm bedenleri…
Sığınaksız yakalanmalı dünlere.
Kaçırmalı gözleri uzak şehirlere…

Acizliğe gebe son bir gece!
Hayaller kurmalı delice.
Kokunu bırakıp çıkmalısın, vakit gelince…
Beklenmeyen yollar var, kat edilmeyi bekleyen geride.

Susmaya vakit yok!
Geceye ışık yok!