Beden

İnsanlardan uzak,
Kendimden uzak,
ve Daha da önemlisi Tanrıdan uzak
Bir noktada ölmek isterken,
Aklımdan geçenlere çiğ düşüyor…

Düşlerim titrediğinde,
İnsanlığıma tecavüz eden yüzlere, çarpıyor kalbim…
Sessizliği tadan dilimin uyarılarını bilinç altı eden zihnim,
Tercümesiz kalan, unutulmuş bir uygarlık .
ve Alnımda keşfedilmemiş bir yazıt!

Şimdi, intihara teşebbüs eden ellerimi inkar eder gözlerim…
Yaşamın en karanlık yerlerine süzülse de gözlerimdeki ışık,
İçim de ki umut karanlık…
Bakma, tarafsızım aslında yaşananlara
ama Susmasını bilmeyen tenim, zehrini kusar kuklalaşmış yaşamlara…

Uzak...
Ruhuma tuzak bedenime hayat .